|
عكس العمل دانش آموزان در برابر حوادث و درگيريها و
رهنمودهايي براي كنترل آنها
دانش
آموزان يك گروه خطر بزرگي از جامعه را تشكيل مي دهند ، كه در معرض خطرهاي
زيادي قرار دارند . از جمله خطراتي كه اين گروه را تهديد مي كند ،
حوادث و درگيريها
هستند . قرار گرفتن در معرض درگيريها و زد و خوردها دچار يك حادثه شديد شدن
مثل يك تصادف رانندگي يا سقوط از ارتفاع ، شاهد صحنه تصادف بودن و از دست
دادن يكي از نزديكان از جمله اين حوادث مي باشد . دانش آموزان به دو صورت
در اثر آسيب ها و درگيريها ضربه مي خورند :
يا اينكه به طور مستقيم دچار آسيب جسمي مي
شوند يا اينكه دچار عوارض روحي رواني بعد از آسيب مي شوند .
اين عوارض روحي حتي در مورد كساني كه به
طور مستقيم درگير نبوده و تنها شاهد حادثه بوده اند نيز صادق است و چه بسا
شديدتر و مخرب تر از عوارض جسمي باشد .
عكس العمل هاي در برابر ضربه و يادگيري
1-
احساس اضطراب ، ترس و دلواپسي در مورد امنيت خود و ديگران
2-
نگراني در مورد وقوع مجدد حادثه
3-
افزايش سطح بعضي اختلالات مثل بيقراري ، گريه كردن و دمدمي
مزاجي
4-
تغييرات رفتاري مثل افزايش سطح فعاليت ، كاهش تمركز و توجه
، گوشه گيري ، انفجارهاي عصبانيت ، پرخاشگري و وسواسي شدن
5-
افزايش شكايات جسمي مثل سردرد ، معده درد و درد در ساير
جاهاي بدن
6-
اختلال در انجام تكاليف مدرسه
7-
واپس گرايي در رفتارها ( مثال
صحبت كردن بچه گانه ، خيس كردن رختخواب )
8-
تمايل به بحث در مورد جزئيات مسائل وحشتناك
9-
افزايش حساسيت به صداهايي مثل آژير ، غرش و صداهاي بلند
10-
افكار تكراري در مورد مرگ و مردن
11-
افزايش ريسك و اعتياد به مواد
12-
. . .
به علاوه در
منزل ممكن است نشانه هاي زير ديده شود :
تغييرات در خواب ، تغيير در اشتها ، فقدان
علاقه به فعاليتهاي معمول ، رفتارهاي منفي مثل نافرماني
عكس العمل هاي معلمان در برابر ضربه و درگيري
1-
افزايش تحريك پذيري و بي حوصلگي با دانش آموزان و همكاران
2-
مشكل در طراحي فعاليت هاو دروس كلاسي
3-
كاهش تمركز
4-
نگراني در مورد وقوع مجدد حادثه
5- . . .
رهنمودهايي براي معلمان در كنترل عوارض فوق
1- ايده
هايي به دانش آموزان بدهيد كه امنيت و رفاه را در آنها تقويت كند . بدين
منظور بايستي جلسات متعددي برگزار شود و بعد از هر بحث كلاسي با تمركز بر
امنيت فعلي و با يك فعاليت آرام بحث خاتمه داده شود .
2-
به صحبت دانش آموزاني
كه وقايع را مجدد تعريف مي كنند گوش كنيد و آنها را تحمل كنيد .
3-
دانش آموزان را تشويق كنيد در مورد احساسات ، نگرانيها و
كابوس هاي گيج كننده صحبت كنند .
4-
به بچه ها خاطر نشان كنيد كه اين تغييرات واكنش هاي نرمال
بعد از حوادث وحشتناك هستند و موقتي و گذرا مي
باشند .
5- دانش
آموزان سعي مي كنند به يك درك از آنچه اتفاق افتاده دست يابند و ممكن است
در اين زمينه و در مورد جزئيات حادثه سوالات عجيب و غريب بپرسند . سعي كنيد
با يك برخورد آرام عكس العمل نشان دهيد به سوالات با عبارت ساده و مستقيم
پاسخ دهيد و به آنها كمك كنيد به فعاليت قبلي برگردند.
6-
دانش آموزان ممكن است دچار اشتباه دركي در مورد حوادث شوند
مثلا ممكن است خود را سرزنش كنند يا اعتقاد دارند چيزهاي اتفاق افتاده كه
نبايد اتفاق مي افتاد و . . . با مهارت كافي به دانش آموزان كمك كنيد يك
فهم واقعي از حادثه پيدا كنند .
7- ممكن
است سوالات تكراري ، خسته كننده و نا اميد كننده در مورد جزئيات حادثه
بپرسند . شما بايد بدانيد كه آنها نياز دارند واقعيت هارا چند بار بشنوند و
بعد توانايي تحليل و فهم آنهارا پيدا كنند .
8-
به دانش آموزان زمان بدهيد با ترس هايشان كنار بيايند .
9-
بعضي انفجارهاي خشم را از آنها انتظار داشته باشيد . در اين
مواقع آنهارا در كنار خود بگيريد و كمك كنيد كه خونسرد باشند .
10-
فعاليت هاي كلاسي را طراحي كنيد كه اين پيغام را تقويت كند
كه هر شخصي مي تواند مفيد باشد و كمك كند . كارهايي مثل رسم تصاوير و
فرستادن كارت پستال يا پروژه هاي كلاسي براي جمع آوري كمك هاي مالي يا غير
مالي براي كمك به نيازمندان .
11-
طراحي اوقات فراغت براي كارهايي كه نياز به يادگيري ندارند
، كارهايي كه به آنها تجربه مديريت بدهد و به ساختن اعتماد به نفس در آنها
كمك كند .
12-
بعضي افت هاي موقتي و گذرا در انجام تكاليف را از آنها
انتظار داشته باشيد .
13-
به آنها اطمينان بدهيد احساسات با گذشت زمان بهتر و راحت تر
تحت كنترل در مي آيد .
14-
آنها را از مواجهه با موقعيت هاي ترس آور و به خاطر آوردن
حادثه حفظ كنيد .
15-
از كمك يك متخصص بهداشت روان بهره بگيريد .
رهنمودهايي براي والدين
والدين علاوه
بر رهنمودهاي گفته شده براي معلمين موارد زير را رعايت كنند :
1-
از قرار گرفتن بچه ها در موقعيت هايي كه صحنه حادثه تداعي
مي شود خودداري كنيد .
2-
پسرفت هاي گاهگاهي و گذرا را در رفتارهاي فرزندتان را توقع
داشته باشيد . براي مثال صحبت كردن بچه گانه ،
خيس كردن رختخواب . هراسان نشويد و
فرزندتان با گذشت زمان و حمايت شما به احتمال قوي به عملكرد قبلي بر مي
گردد.
3- براي
آنها فعاليت هاي آرام مثل كتاب خواندن ، گوش كردن موزيك ، قدم زدن ، دوچرخه
سواري و . . . را فراهم كنيد .
4-
حوصله تان نسبت به بچه را افزايش دهيد . راههايي پيدا كنيد
كه به بچه ها بفهماند كه شما آنها را دوست داريد .
5- در
برنامه روزانه بچه ها فعاليت هايي مثل ورزش و مسجد قرار دهيد . مواظب خوردن
و خوابيدن آنها باشيد . مطمئن شويد فرزند شما رژيم متعادل و استراحت كافي
دريافت مي كند .
مركز تحقيقات تروما
|
